ได้แอบหนีไปเที่ยวอีกแล้ว เมื่ออาทิตย์ก่อนได้ไปเชียงราย เชียงใหม่มา ชอบมั่กๆ อากาศบนดอยเริ่มหนาว อะไรๆก็ดูดีกับเมืองหนาว อันนี้ก็แล้วแต่คนชอบนะ แต่รู้สึกว่าหน้าหนาวเนี่ยคนจะแต่งตัวน่ารัก พยายามทำตัวอุ่นๆ กันทุกคนเลย เสียดายมีเวลาแค่ 3 วัน 2 คืนเอง ... ลองอ่านดูนะเพื่อมีใครมี idea อยากไป 
วันแรกการเดินทางก็เริ่มขึ้นจาก เชียงราย > สามเหลี่ยมทองคำ > เชียงแสน > แม่สาย > พม่า > แม่สลอง > พักที่ห้วยกุ่มรีสอร์ท (บรรยากาศดีมากที่รีสอร์ทนี้ แต่ต้องรักธรรมชาติจิงๆนะ เพราะอยู่กลางหุบเขาเลย)
วันที่สองจากเชียงราย เดินทางตามเส้นทางไปเชียงใหม่ ไปบ่อน้ำพุร้อนฝาง > เชียงดาว > แม่แตง > แม่ริม> เมืองเชียงใหม่>ดอยสุเทพ > ตลาดวโรรส > ไนท์บลาซ่า
ไฮไลท์งานนี้น่าจะเป็นพม่ากับแม่สลองที่เราประทับใจขอบอกว่าถ้าได้ไปพม่าต้อง VCD เลย (อย่ามัวแต่ไปคิดถึงคำว่า VCD ..ไม๊พี่ แถวๆพันธุ์ทิพย์นะ แหะๆ รู้ทันๆ) แผ่นละ 20 บาทเท่านั้น เพลงไทย เพลงสากลมีหมด หรือจะ DVD ก็มีให้เลือกมากมายมองไปมีแต่นักร้อง ศิลปินน่าคุ้นๆ แบบว่าร้อยละ 85% เนี่ยพี่ไทยเราทั้งนั้น ซื้อแผ่น Karaoke มาอัพเดทมั่กๆ พลาดๆไม่ได้เลยที่จะซื้อกลับ แต่ก่อนกลับก็ต้องขอเค้าลอง เพราะอย่าง Karaoke บางแผ่นไม่มี sub title เฉย ส่วนอันที่สองแม่สลองเนี่ยนะ ถ้าขึ้นได้อยากให้ลอง 2 อย่าง คือ ชิมชากับขาหมูหมั่นโถว รสชาติเนี่ยนุ่มอย่าบอกใครบนแม่สลองมีแต่คนจีน บรรยากาศจะออกลูกครึ่งผสมระหว่างชาวเขากับชาวจีน คนจะน่ารักมาก ดูใจดี
มีเรื่องขำๆอยากเล่าให้ฟังได้คุยกับคนขายชาบนเขา ก็ถามเค้าว่าชาเขียวเป็นไง ก็ได้ความรู้ว่าชาอะไรก็ได้ สามารถเอามาทำชาเขียว จะให้เขียวไม่เขียวเนี่ย ขึ้นกับการหมักของชา(ดูมีหลักการดี)... อยากรู้ก็เลยได้ถามอีกว่าอ้าวว แล้วชาขาวมีไม๊ อย่างโฆษณา คนขายชาหัวเราะชอบใจบอกว่าไม่มีหรอกชาขาว ชาที่ไหนจะสีขาวล่ะ
ก็งงๆ เล็กน้อย พอนึกได้ก็ถามอีก อ้าวพี่แล้วเวลาเก็บชาล่ะ ต้องเก็บเช้ามืดเปล่า คราวนี้คนขายชาเริ่มทนไม่ได้บอกว่า อืมม ... ดูโฆษณาทีวีมาละซิ ฮืมมม คนกรุงเทพ โดนหลอกง่ายจัง -_-'' (เริ่มงงหนัก หลอกอะไรหว่า)
เค้าเลยเล่าว่า ... ใครจะไปเก็บชาตอนเช้ามืด เก็บไปก็มองใบชาไม่เห็น ไม่มีใครเอาไฟไปส่องหรอก เดี๋ยวก็ตกเขาพอดี ที่สำคัญไม่มีผีที่ไหนหลอกด้วย (เพราะเค้าจะเก็บตั้งแต่ 7 โมงเช้าถึงบ่ายโมง เพื่อให้ได้ชาคุณภาพ)สุดท้ายหนอนที่ไหนมันจะกินชา เกิดมาไม่เห็นเคยเห็น อ้าว 
ฮาเลย แถมเค้ายังบอกอีกว่า โฆษณานั่นน่ะเหรอ ถ่ายที่นี่แหละอยากรู้อะไรมาถามพี่ แถมสอนวิธีชงชาอีกต่างหาก.... พูดไม่ออกเลยเรา ท่าคนกรุงเทพน้อคนกรุงเทพโดนหลอกง่ายจิงๆ ใครได้ไปพิสูจน์ก็ช่าย confirm มาด้วยนะ ว่าเราโดนหลอกอยู่เปล่าเนี่ย กรรมอ่ะ ...
) วันก่อนนั่งคิดเล่นๆกับตัวเองว่าระหว่างความรักกับความผูกพัน ต่างกันมากไม๊ บางคนผูกพันจนกลายเป็นความรัก บางคนมีความรักก่อนแล้วค่อยผูกพัน ...
ผูกพันมันต้องใช้เวลา คงไม่ใช่แค่วันสองวันก็เกิดขึ้นได้ปัญหาของความผูกพันก็คือถ้าวันนึงมีมากกว่าหนึ่งความผูกพันแล้วต้องเลือกที่จะทิ้งบางความผูกพันไป ด้วยเหตุผลใดใดก็ตามเราจะทำยังไง บางทีก็เหมือนคนใจร้ายที่ทิ้งความผูกพันนั้น แต่ ... ถ้าไม่ทิ้งวันนี้ ความผูกพันที่เคยมี อาจไม่เหลือเลยในวันหน้าก็เป็นได้
เผลอแป๊ปเดียวก็สามเดือนแล้ว ที่ไม่ได้แวะเวียนมา update ทำไงได้ล่ะ มันเป็นช่วงวิกฤติชีวิตรุนแรง เป็นแรงงานข้ามชาติที่ office (เว่อร์ไปไม๊เนี่ย) ไปๆมาๆ ก็ไม่ได้เล่าเรื่องญี่ปุ่นซะที ลืมไปแล้วด้วยอ่ะ 
เอาคร่าวๆละกันนะ จำได้ว่าไปประมาณเดือนสิงหา ร้อนมั่กๆ แล้วเค้าก็ใส่สูทกัน (ขนาดเค้ารณรงค์เลิกใส่สูทแล้วนะ) ร้อนกว่าบ้านเราอีกอ่ะ ... แบบเห็นห้องแอร์ไม่ได้เลย แทบจะกระโดดใส่ ก็ได้ไปหลายๆที่นะ ไม่ว่าจะเป็นวัดอาซะกุซะ อากิฮาบาร่า ชินจูกุ โตเกียวทาว์เว่อร์ ส่วนใหญ่ก็ไปแหล่งท่องเที่ยวสำคัญ แต่ที่สำคัญคือซื้อของไม่ได้ ... เป็นความเศร้าเพราะว่าอ่านไม่ออกอ่ะ เคยเรียนคาตาคานะ ตอนเด็กๆก็ไม่ช่วยเลย .... ง่ะ
ไปทำหัวหยิกมาอ่ะ รู้สึกแก่ขึ้นทันที ...-_-'' ทำไงดีนี่เรา